Marie-Hélène Zengerink
Marie-Hélène Zengerink
Directeur

Een virtuele kijk op de zaak

03 okt 2018

In de afgelopen periode bezocht ik in een tijdsbestek van 5 minuten een bakkerij in Griekenland en in IJsland - zittend op een stoel met een bril op. Ik bekeek een machine van binnen, zodat je precies ziet hoe die eruitziet en gerepareerd moet worden. Dat leverde overigens komische taferelen op, want je ziet een volwassen man, met zo’n bril op, gebukt staan om ergens ‘in’ te kijken. In werkelijkheid keek hij gewoon naar een muur. 

Ik zag meteen voor me hoe dat het lerarentekort in het onderwijs kan helpen oplossen: een klas vol leerlingen die je exact kunt bijbrengen hoe iets werkt. En daarna zelf oefenen in de praktijk. Een mooie afwisseling van theorie en praktijk. 

Je ziet een volwassen man, met zo’n bril op, gebukt staan om ergens ‘in’ te kijken. In werkelijkheid keek hij gewoon naar een muur. 

Piloot

Maar wat is nu eigenlijk ‘virtueel’? Toen ik op kamers woonde, hadden huisgenoten een vluchtsimulator, waarmee ze een Boeing 747 vlogen vanachter een computerscherm. Die huisgenoten voelden zich echte piloten - ik zag alleen maar een student achter een computer. Als je de simulatoren van vandaag de dag ziet, dan voel je je niet alleen piloot, maar je bent het ook. Zeker met de nieuwste virtuele beelden, waardoor je levensechte situaties kunt nabootsen die je in werkelijkheid niet kunt of niet wilt oefenen. 

Van Dale geeft meerdere betekenissen van virtueel: ‘slechts schijnbaar bestaand’ of ‘als mogelijkheid of vermogen aanwezig’. Dat lijkt ingewikkeld, maar als je het plat slaat, geeft dat eigenlijk exact de verandering weer: voorheen werd de wereld om je heen nagebootst; tegenwoordig word je met de virtuele bril zelf in een andere, bestaande wereld geplaatst. En eigenlijk gun je dat laatste iedereen: neem eens de tijd om jezelf in een andere wereld te (ver)plaatsen. Kijk om je heen en ervaar wat je ervan kunt opsteken, want er valt zoveel te leren door net even met een andere bril te kijken.